Μηχανικοί Αεριστές

Α: Η χρήση μηχανημάτων για την ανάμειξη αέρα και νερού έτσι ώστε το οξυγόνο να μπορεί να απορροφηθεί στο νερό. Μερικά παραδείγματα είναι τροχοί με κουπιά, αναμικτήρες ή περιστρεφόμενες βούρτσες για την ανάδευση της επιφάνειας μιας δεξαμενής αερισμού. αντλίες για τη δημιουργία συντριβάνι? και αντλεί για να εκκενώσει το νερό κάτω από μια σειρά από σκαλοπάτια σχηματίζοντας πτώσεις ή καταρράκτες.

Α: Ο μηχανικός αερισμός και ο διάχυτος αερισμός είναι οι δύο κύριοι τύποι συστημάτων αερισμού. Ο μηχανικός αερισμός λαμβάνει χώρα στην κορυφή μιας δεξαμενής ή λιμνοθάλασσας, ενώ ο διάχυτος αερισμός εμφανίζεται στο κάτω μέρος.

Α: Η κύρια διάκριση έγκειται στις μεθόδους εφαρμογής τους. Ο πυρήνας αερισμός αφαιρεί φυσικά τα πώματα του εδάφους για να μειώσει τη συμπίεση, ενώ ο υγρός αερισμός περιλαμβάνει ψεκασμό ενός διαλύματος που στοχεύει στη χαλάρωση του εδάφους χωρίς μηχανική εξαγωγή.

Α: Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται εξαρτάται από τη διαμόρφωση που χρησιμοποιήθηκε για τη διαδικασία επεξεργασίας. Υπάρχουν τέσσερις γενικές διαμορφώσεις για συστήματα μηχανικού αερισμού: χαμηλή ταχύτητα ακτινικής ροής, υψηλή ταχύτητα αξονικής ροής, οριζόντιοι ρότορες και συσκευές αναρρόφησης.

Α: Ακολουθούν τρεις συνήθεις τύποι συστημάτων μηχανικού αερισμού: Οριζόντιοι αναρροφητήρες: Αυτά τα συστήματα περιέχουν έλικες που περιστρέφονται περισσότερο ή λιγότερο οριζόντια. Σπρώχνουν αέρα κάτω από τον κατακόρυφο άξονα και μέσα στη δεξαμενή. Κάθετοι αεριστήρες: Αυτά τα συστήματα περιέχουν έλικες που περιστρέφονται κατακόρυφα για να οδηγήσουν το νερό στον αέρα.

Α: Οι διαχυτές είναι στερεωμένοι στη θέση τους και δεν είναι φορητοί. Οι μηχανικοί αεριστές έχουν έναν κινητήρα συνδεδεμένο στον αεριστή, επομένως η συντήρηση και η επισκευή πρέπει να εκτελούνται σε εξωτερικούς χώρους.